Skip to main content
චණ්ඩාල ජාතකය
ජාතක 547
385

චණ්ඩාල ජාතකය

Buddha24 AIChakkanipāta
සවන් දෙන්න

චණ්ඩාල ජාතකය

මහා බෝසත් වූ අරහත් සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ, රජගහනුවර මිහින්තලේ සිරිපා අසල වැඩ සිටින සමයෙහි, ආනන්ද තෙරණුවන්ගේ විමසීමක් නිමිත්තෙන් මේ ජාතකය දේශනා කළ සේක. එදා මේ රජගහනුවර මහා ධනවතෙකුගේ පුත්‍රයෙකු ලෙසින් උපන් මහා බෝසතාණන් වහන්සේ, සියල්ල අතහැර මහණ වී, ධර්මයෙහි හැසිර, ශ්‍රාවක පිරිසට ධර්මය දේශනා කරමින් වැඩ සිටියහ. එහෙත්, එදා මහා බෝසතාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයන් අතර, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝද වූහ. ඒ නිසා, ශ්‍රාවකයන් අතර “අපේ ස්වාමීන් වහන්සේ, නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරන සේක, සමහර විට උන් වහන්සේටත්, මේ නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරනවා” යැයි කීවෝද වූහ. එදා, අනාගතයෙහි, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝ, “පඤ්ච දේවාගේ” යැයි කියනු ලබන, “චණ්ඩාල” යන තනතුර දැරූ, “චණ්ඩාල පුත්‍රයෙකු” ලෙසින් උපන්, “අන්ධ”, “ගොළු”, “බිහිරි”, “පිчикуණු”, “කෝප”, “දුප්පත්”, “නින්දිත”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”,

— In-Article Ad —

💡කතාවේ ආදර්ශය

ධනය, බලය, සාමය - මේවා සැබෑ සැනසීම ලබා දෙන්නේ නැහැ. ධර්මයෙහි යෙදී, අනුන්ගේ යහපතට කටයුතු කිරීමෙන්, අපට සැබෑ සැනසීම ලබා ගත හැකිය.

පාරමිතා: ධර්මය

— Ad Space (728x90) —

ඔබට ප්‍රිය ජාතක කතා

මාළුන්ගේ සිහි නැතිකම (The Foolishness of the Fish)
196Dukanipāta

මාළුන්ගේ සිහි නැතිකම (The Foolishness of the Fish)

මාළුන්ගේ සිහි නැතිකම ගංගාවක් අසල, ඝන වනයක් විය. ඒ වනය තුළ, විවිධ සතුන් වාසය කළහ. ගංගාව තුළ, මාළුන් ව...

💡 අනාගතය ගැන සිතා, සූදානම් වීමෙන්, අනතුරුවලින් වැළකී, සාමයෙන් ජීවත් විය හැකිය.

අභිභූ ජාතකය
250Dukanipāta

අභිභූ ජාතකය

අභිභූ ජාතකයබරණැස් පුරයේ, ධර්මිෂ්ඨ හා ප්‍රඥාවන්ත රජෙකු රජකම් කළේය. ඔහුගේ නම අභිභූ රජු විය. ඔහු තම රාජ...

💡 ධනය, බලය, ප්‍රඥාව ධර්මයට අනුව යොදා ගත් විට, සැබෑ සතුට ලැබේ.

සත්තුභේරි ජාතකය
261Tikanipāta

සත්තුභේරි ජාතකය

සත්තුභේරි ජාතකයඈත අතීතයේ, ඝන වනාන්තරයක, දඩයක්කාරයෙක් ජීවත් වුණා. ඔහු ඉතා දක්ෂයෙක් වුවත්, ඔහුගේ හදවතේ...

💡 භයක් ඇති වූ විට, නිර්භීතව මුහුණ දීම.

සිරිගාල ජාතකය
3Ekanipāta

සිරිගාල ජාතකය

සිරිගාල ජාතකයබෝසතාණන් වහන්සේ, එක්තරා කලෙක, සිරිගාල නම් වූ බ්‍රාහ්මණ පුත්‍රයෙකුගේ ස්වරූපයෙන්, ධනවත් ප...

💡 ධනය යනු අනුන්ට උපකාර කිරීමට, ලොවට යහපතක් කිරීමට ඇති මාර්ගයකි. ධනය අහිමි වුවද, යහපත් ගුණධර්ම හා ධර්මය අප සමග පවතී.

සක ජාතකය
154Dukanipāta

සක ජාතකය

සක ජාතකය සක ජාතකය නම: සක ජාතකය වර්තමාන සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණය: ඒ ධර්ම දේශනාවේදී භගවත් සම්බුදුරජාණන් ...

💡 කෑදරකම හා ඊර්ෂ්‍යාව, විනාශයට මග පාදයි.

අස්ස පච්චාස්ස ජාතකය
532Mahānipāta

අස්ස පච්චාස්ස ජාතකය

අස්ස පච්චාස්ස ජාතකය (532) ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජකම් කළ බ්‍රහ්දත්ත රජුගේ රාජසභාවේදී, බුදුරජාණන් ව...

💡 අන් අයට උපකාර කිරීමෙන් අපි මහත් ඵල ලබන්නෙමු.

— Multiplex Ad —

මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබේ අත්දැකීම වැඩිදියුණු කිරීමට, ගමනාගමනය විශ්ලේෂණය කිරීමට සහ අදාළ දැන්වීම් පෙන්වීමට කුකීස් භාවිතා කරයි. පෞද්ගලිකත්ව ප්‍රතිපත්තිය